Wit goud met je handen – (Dé aspergeklaarmaakmanier!)

Wit goud met je handen – (Dé aspergeklaarmaakmanier!)

Ork, ork, asperges eet je met je handen.
Dit bericht kwam vroeger werkelijk als een miraculeus geschenk uit de hemel. Aan een tafel met een hysterisch gezin van 6, had één fenomeen ook steevast een plaatsje aan de dis gereserveerd. Mejuffrouw Retteketet Etiquette.
In de complete chaos van wie iets niet wil eten en wie wel al van tafel mag, zorgde zij er ten minste voor dat het er van een afstandje een beetje acceptabel uitzag. In ieder geval zo dat we, individueel of en groupe, à la minute met koningin een vorkje mee zouden kunnen prikken. Je weet immers maar nooit.
Dus met kranten onder oksels en een rits over je kleine ruggenwerveltje, keek je wel link uit voordat je je waagde aan gesmak, een bruggetje bouwen of een potje metselen. Ammenooitniet.
Eten met vork, mes en lepel (kortweg: bestek, maar daar werd mademoiselle Retteketet ook niet zo blij van) was uiteraard de basis. Dus als er op een goed moment vrijbrief werd gegeven om, legaal, van die basis af te wijken, dan was het hek van de dam. Asperges eten was dus een feest.
Tussen twee haakjes meteen een wijze pedagogische les: wil je bij de kids de groente inname verhogen? Eet met handen. Succes gegarandeerd.
Asperges zijn nog steeds een feest, met of zonder handen. Misschien wel omdat we ze niet het hele jaar door kunnen eten. Onbereikbaar maakt bemind, ofzoiets.
Nu staat het asperge seizoen voor de deur, dus moeten we er volop van genieten.
Veel mensen zijn toch huiverig voor het klaar maken ervan: “Bah, schillen en dan zijn ze weer te gaar…”
Ik heb dé aspergeklaarmaakmanier. Zie hier.

Bereiding

– Neem een scherpe en fijne dunschiller. Goed gereedschap is het halve werk. 
– Neem, als je rechts bent, de kop van de asperge voorzichtig in je linkerhand, laat de asperge rusten op het aanrecht en beweeg de schiller licht van kop tot voorbij het uiteinde. Voorbij het uiteinde is nodig omdat anders al je schillen in de schiller blijven hangen. Verwijder één laagje schil, dat is voldoende. Ten slotte verwijder je de laatste 1 à 2 cm van de asperge door hem eraf te knakken. Hierbij zal je ook zien of er nog harde schilstukjes aan de asperge zitten. Die kun je dan alsnog verwijderen. 
– Zet in een ruime pan de schillen en uiteinden in ruim koud water en een snuf zout op. Op hoog vuur en breng aan de kook. 
– Zodra het goed kookt, verwijder je de schillen en uiteinden met een schuimspaan. Die kun je weggooien. 
– Voeg dan de geschilde asperges toe aan het water en laat het weer aan de kook komen. Zodra het kookt, zet je het vuur direct af, doe je de deksel op de pan en laat je het tien à vijftien minuten staan. Langer hoeft echt niet. Ze zouden dan glazig moeten zijn en dus: gaar met een lekkere bite. Het ligt natuurlijk wel aan beetje aan de dikte van de asperges. Je kunt het altijd langer laten staan, maar dat is meestal niet nodig.

Er zijn tal van overheerlijke aspergegerechten. Hier dus de basis, leef je uit. Binnenkort post ik zeker een niet-traditioneel aspergegerecht.

Bon apetit!



Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.