Steakhoudend argument – (vega carbonara)

Steakhoudend argument – (vega carbonara)

“Eet jij geen vlees! Hoezoooo niet??”

Mijn meest gehoorde openingszin van dit moment.

Ja mensen, de tijd van “Ik heb zin en jij hebt een opening”, ligt ver achter me sinds ik door het leven ga met moederwallen. Of zal het komen doordat ‘the Leidsesquare entertainment area’ de afgelopen tijd voor mij onontgonnen terrein is geworden? In ieder geval zal de nieuwe manier om mij aan te spreken ook iets te maken kunnen hebben met het feit dat ik geen vlees eet. Maar, waarom? Ik zou er een dagtaak aan hebben om van alle omnivoren die ik ontmoet eerst te weten waarom zij wél vlees eten. Want die vraag is toch minsten zo gegrond? Of eigenlijk zelfs méér gegrond als je het mij vraagt. Het kan je niet ontgaan zijn dat we met de huidige vleesconsumptie in 2050 een extra globe nodig hebben, dus eigenlijk ben ik wel geïnteresseerd in je argument om dan stoïcijns vlees te blijven knagen. Maar in plaats daarvan heerst nog steeds de trend om op een borrel, onder het genot van een knapperig bolletje gemalen koe (als dat het al is) mij mijn vleesverweer te laten afvuren. Die overigens meestal al kauwend wordt beantwoord met: “Ja, ik eet tegenwoordig ook zeeeelden vlees!” Jaja… Dat kan ik alleen maar hopen, maar ik vrees dat die snelle tosti, dat broodje bij de lunch of dus die zojuist verorberde bitterbal dan heel even in het vergeethoekje waren geslopen. Maakt ook niet uit, iedereen moet doen waar die zich goed bij voelt, mij zal je niet als een soort tofu profeet door het leven zien gaan, maar spreek mij dan ook niet aan op mijn keuze.

Maar vooruit, op deze plek zal ik dan nog 1 keer mijn steakhoudende argument uit de doeken doen.
Ik ben niet tegen de mensheid die vlees eet, ik geef onze voorouders groot gelijk dat ze blij waren met hun gevangen boutje. Nee, ik ben tegen de geëxplodeerde vleesconsumptie en de industrie die daarop inspeelt met megastallen en het toedienen van antibiotica en hormoontroep. En ik wil niet medeplichtig zijn aan de impact die de industrie heeft op de enige aarde die er is.
Zo, dáárom laat ik het dus staan. Het kost mij trouwens geen enkele moeite. Al begrijpen de meeste mensen hier in het Brabantse land daar geen worstenbrood van. Het komt met name omdat er zo veel overheerlijke alternatieven zijn. Zie: aaaalle recepten op mijn blog. Maar vooral ook dit nieuwe receptje, waarbij je de eiwitten om de oren vliegen door de peulvruchten, het ei én de pompoenpitten: vega cabonara!

Recept

 

Vega carbonara

Hoofdgerecht, 30 min., 4p.

 

– Kook de pasta zo lang als staat vermeld op de verpakking in zout water. (bewaar bij het afgieten een beetje kookvocht)
– Zodra het pastawater kookt hang je de doperwten in een vergiet 30 seconden in het water.

– Gooi in de blender: knoflook, basilicum, sap van de citroen, de pompoenpitten, 3 el olijfolie, 1 el mosterd, basilicum, kaas en een beetje peper en zout. Draai tot het een glad mengsel is. 
– Voeg erna de doperwten toe en draai nog even door.
– Klop in een kommetje het ei met de yoghurt (of room) los.
– Smelt in en koekenpan een klont boter en voeg de spaghetti toe.
– Voeg erna het doperwtenmengsel erbij.
– Bak even om en haal dan van het vuur (de spaghetti mag niet te heet zijn als je het ei toevoegt, want dan gaat het schiften)
– Voeg dan het eimengsel toe en meng goed.
– Voor extra binding kun je nog een beetje kookvocht toevoegen.
– Ten slotte op smaak brengen met peper, zout en olijfolie.

Boodschappenlijst



Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.