Ik begrijp er geen pizza van – (glutenvrije soort van pizzaatjes)

Ik begrijp er geen pizza van – (glutenvrije soort van pizzaatjes)

Vaak begrijp ik schoenen niet.
Ballerina’s, Crocs, sneakers met sleehak of van die semi-sportieve leren gympen met nopjes die doorlopen aan de achterkant. Ik begrijp het niet.
De knapste, charmante en charismatische kop kan schoenen uit het schap hebben getrokken waar ik domweg niets van begrijp. Maar ook alle niet knappe, charmante en charismatische types kunnen er wat van.
Is het simpelweg een zaak van smaken verschillen of zullen er zielen zijn die gewoon geen notie hebben van welk setje stappers ze uit de schappen trekken?
Begrijp me goed: ik ben het laatste van een fashionqueen, ik heb ook niet zoals menig vrouw een schoenenfetisj die leidt tot een walk-in-schoenenrek met pumps in iedere stilettolengte en in alle kleuren van de regenboog, maar bij sommige schoenkeuzes lijkt het me zo onwaarschijnlijk dat die bewust en met volle overtuiging genomen zijn. “Ja, ik wil! Ja, ik wil schoenen waarmee ik zo, op ieder moment, een partijtje ballet kan inzetten. Ja, ik wil een combinatie van leuke sneakers en klompvoet aan het eind van mijn been hebben bungelen. Ja, ik wil graag noppen aan mijn hakken die voorkomen dat ik uitglij wanneer ik, ooit een keer, pal tegen een muur aan sta.” Nogmaals: je ne comprends pas.

Schoenen schijnen veel over je karakter te zeggen. Zo zouden praktische schoenen tot inschikkelijke mensen behoren, liberalen trekken goedkope afgedragen stappers aan en degene die zich enkellaarsjes (ook zo kut) laten aanmeten, zijn… agressief!

Begrijp ik ook weer weer weinig van.
Net zo min ik iets begrijp van de anti-gluten lobby die de laatste tijd wordt gevoerd in de wereld. Hoe komt het dat die eiwitjes ineens massaal de bons krijgen? Het gaat zelfs zo ver dat velen graag kiezen een snack barstensvol met suiker, vage dierlijke oliën en smaakversterkers, zolang er maar geen gluten in zitten. Ben ik de enige die dit niet begrijpt?

Een keer gluten laten staan kan daarentegen uiteraard geen kwaad. Hoe dol ik ook ben op een dampende vierkazenpizza, straight uit de steenoven, voor mij alleen, voor deze glutenvrije snack, die qua uiterlijk een beetje lijkt op een pizza, kan ik nou weer wel begrip op brengen. Je kunt er eindeloos mee variëren, dus leef je uit met mijn glutenvrije soort van pizzaatjes!

Recept


Glutenvrije soort van pizzaatjes

Hoofdgerecht, klein uurtje (incl. oventijd), 4p.

– Verwarm de oven voor op 200 graden.
– Hak de bloemkool in een keukenmachine helemaal fijn. 
– Meng 4 kopjes van het mengsel in een ruime kom met: amandelmeel, Parmezaanse kaas, eieren, zout en peper. Meng tot een egale massa. Hier kun je ook kiezen om bijvoorbeeld kerrie-, komijn-, knoflook- of chilipoeder toe te voegen.
– Bekleed de bakplaat met bakpapier en rol/ druk een vierde van het mengsel tot een rond bodempje van ongeveer een halve centimeter dikte. Er passen er 2 op een plaat.
– Bak ze in 20 minuten goudbruin. Bak erna de andere twee bodems af.
– Versieren maar! Ik heb gekozen om het eerst te beleggen met een paar stukjes buffelmozzarella en de bodem dan nog heel even onder de grill te leggen. Pas op, de bodem is zacht als hij warm is. Daarna maakte ik een slaatje courgettesliertjes, cherrytomaten, verse basilicum, olijfolie en citroen. Ten slotte nog wat kloddertjes pesto, zout en versgemalen peper. Klaar!
– Denk bijvoorbeeld ook aan: blauwe kaas met peer of ricotta met olijven en munt.

Boodschappenlijst



Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.