Gênante taart – (quiche met havermoutsinaasappelkorst)

Gênante taart – (quiche met havermoutsinaasappelkorst)

Pffffff…. Een scheet. Ik hoor een scheet!  
Een kleine helikopterview verraadt de afzender: ikzelf! Zie ik het goed? Ja, ik sta in de rij bij de gemeente en zie mezelf een serenade aan scheetgeluidjes maken boven de kinderwagen. Ik had nooit gedacht dat het ooit zó ver zou komen.
“Ja, jaaaa! Hallo, hallooo! Jij bent lief, jij bent liehieef!” Het blijft niet bij dat schaamteloze gescheet. Ook de teksten die ik tegenwoordig voortbreng hebben niets weg van en volzin, zijn allemaal minstens een octaaf hoger, het klinkt 3 x zo hard en ik lijk wel een echoput: alles spreek ik minimaal twee keer achter elkaar uit. Ik heb stiekempjes mijn oor even te luister gelegd bij d’r papa en oma, maar gelukkig betrap ik hen ook op die repeterende brabbelmonologen.
De laatste tijd denk ik vaak aan die scene uit ‘Look who’s talking’ waarin je een moeder ziet die zoals hierboven staat omschreven tegen haar baby praat, terwijl je de gedachtes van het kind als voice-over eroverheen hoort. “Ehhh? Mam, hallo? Waarom praat je zo idioot tegen me? Doe eens normaal!”  
Misschien denkt mijn wolkje dat ook wel als ze in de rij bij de gemeente ligt te chillen. Weten zal ik het nooit, want ze kan dit zich over een paar jaar niet meer herinneren. Het blijft en raar fenomeen dat we zo weinig weten van een periode die we allemaal hebben doorgemaakt.  
Ik las laatst ergens dat het heel erg goed is om tegen je baby te praten. Nou ja, praten? Deze website had het over een moeder die tegen haar baby ‘koert’. Say what? Dat is toch het geluid dat een duif voortbrengt? Die stinkbeesten waar je niet voor uitwijkt in Amsterdam? God, wat een opsteker: voelde ik me laatst al een koe door de borstvoeding, nu vertoon ik duivige trekjes.

Het verbaast me nog het meest dat het me allemaal niets kan schelen: scheten in het openbaar, praten als een infantiele idioot en koe slash duif zijn. Alsof ik bij de geboorte ook een portie gêne eruit gepoept heb. Een soort tweede nageboorte. 
Over gêne gesproken. Ik heb een taartbodem ontdekt die overheerlijk is. Zó lekker dat ik die hele taart in één heb opgegeten: dat is dan wel weer gênant. Maar ik troost met de gedachte dat havermout superduperhealthy schijnt te zijn, dus het mag: “jaaaa, jaaaaa!” (Klinkt er hoog en hard)

Recept

Quiche met havermoutsinaasappelkorst
Hoofdgerecht/ lunch

– Verwarm de oven voor op 180 graden.
– Meng de havermout met het vet, de twee losgeklopte eieren, sinaasappelrasp, zout, peper, kerriepoeder, sesamzaad en sesamolie.
– Bekleed de ingevette springvorm (bodem en rand) met het havermoutmengsel.
– Zet het deeg in de ijskast voor minimaal een half uur.
– Snij de paddenstoelen, ui en knoflook fijn.
– Bak in een ruime hoeveelheid olie of boter de knoflook en ui en voeg wanneer het glazig is de paddenstoelen, tijm, peper en zout toe. 
– Bak dit op middelhoog vuur tot de paddenstoelen goed uitgebakken zijn. (wanneer het vocht verdwenen is)
– Meng in een kommetje 2 losgeklopte eieren, de geraspte kaas, mosterd en room.
– Als de paddenstoelen klaar zijn voeg je de spinazie toe. Als je verse gebruikt, bak dan nog even mee tot het geslonken is en giet erna het vocht af. Gebruik je spinazie uit de vriezer, dan kun je het vuur meteen uit zetten. 
– Je kunt ervoor kiezen de bodem even voor te garen met een steunvulling, maar het hoeft niet perse.
– Verdeel het paddenstoelenmengsel over de bodem en giet erna het ei-kaasmengsel eroverheen. 
– Bak af in ongeveer 45 minuten: tot ‘ie mooi bruin is.

Boodschappenlijst



Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.