ARTIS SLUIT HAAR DEUREN – (artisjoksalade)

ARTIS SLUIT HAAR DEUREN – (artisjoksalade)

Jokken.

Raar werkwoord eigenlijk. Als je het een paar keer herhaalt, waan je je aan een knisperend knäckebrödje op een terras langs een Scandinavisch fjord. En gebruiken doen we het werkwoord eigenlijk alleen in kindertaal. Ik kan me althans niet zo 1, 2, 3 een situatie voor de geest halen waarin ik Rutte Wilders heb horen betichten van een partijtje ‘jokken’. Of dat de media onlangs in chocoladeletters kopten over het ‘gejok’ en gedraai van oud-wielrenner Bart Voskamp.

Overigens zie ik bloedserieuze, volwassen Vlamingen nog wel aan voor een potje jok-gebruiken: “Allez, u hebt gejokt, hè! En da mach nie!!” Terwijl het voor een Brit wellicht aannemelijker is, omdat hij het in zijn taal over het lijkende ‘to joke’ heeft.

 

Als kind is mij ook wel eens jokgedrag toegedicht. Als de dag van gister hoor ik mijn vader, in mijn bijzijn, met een vriend praten over Keetje die, tegen alle regels in, haar zakgeld wel eens aan snoepgoed uitgaf. VERBOLGEN. Dat was ik. Niet alleen omdat deze heilige boon dat nooit in haar kleine bolletje zou durven halen, maar ook omdat hij niet boos was. Koel en met een opgeheven, triomfantelijke blik zei hij: “Onthoud goed, Keetje: al is de leugen nog zo snel, de waarheid….” Hij verzuimde steevast het eind van gezegdes uit te spreken, omdat ze niet bepaald sporadisch de revue passeerden.

Naar mijn weten heeft de eigenaresse van de ‘Babbelaar’, zo heette ons snoepwinkeltje, tot op de dag van vandaag niet met mijn vader aan de lijn gehangen. Binnen welke termijn dient de vermeende waarheid zich eigenlijk te melden? Anders lijkt me een pedagogische rectificatie inmiddels toch wel op zijn plaats.

Niets zo frustrerend als onheus bejegend worden. Ik zal daarom Artis de kwelling van de onjuiste kop van dit stukje niet langer aan doen. Het was gejokt! Ofwel; het was een ‘artisjok’.

 

Ik ben dol op artisjokken. Van gekookt de blaadjes afkluiven tot op de pizza. Hier een tip voor een heerlijk, zomers, fris artisjokrecept dat er niet om jokt.

Artisjokbodemsalade met citroenschil en geroosterde amandel

Recept

 

Artisjokbodemsalade met citroenschil en geroosterde amandel

Voorgerecht/ salade, +/- 30 min, 4p.

 

(De exercitie met de citroen hoef je niet perse te doen. Het kost iets meer tijd, maar is wel heel lekker! Gebruik anders gewoon citroensap.)

 

Snij de stengel van de artisjokken af tot 2 cm, verwijder de buitenste bladeren en snij de bovenkant van de artisjok er af.

Zet de artisjokken onderwater, voeg ruim zout toe en laat op hoog vuur tot het kookpunt komen, zet dan laag. Kook ze in +/- 20 minuten gaar.

Ondertussen laat je in een klein pannetje de citroen, onderwater, ook tot het kookpunt komen. Zet ook de citroen laag en kook hem in 15 minuten gaar.

In een koekenpan rooster je de amandelen.

Laat de artisjokken en de citroen na het koken afkoelen.

Pel de bladeren en haren van de artisjokken en verdeel de bodems in partjes. Smeer in met olijfolie en rooster ze even in een grillpan.

Hak de amandelen iets fijner.
Snij de citroen doormidden, hol hem helemaal uit met een lepel zodat er alleen geel schil over is en hak dan fijn.
Maak een dressing van de 4 el olijfolie, 1 el honing, 2 el witte wijnazijn, peper & zout.

Wanneer de artisjok klaar is, maak je er een salade van met de dressing, (een deel van de) citroensnippers, peterselie en amandelen. Meteen opdienen maarrr!

Waarschijnlijk heb je citroen over. Zet het onder olie, zo kun je het langer bewaren. Lekker over soep, salade en een boterham!

Boodschappenlijst



Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.