Keemeleon

Keemeleon

Vandaag is het halve land brak. Iedereen van onder de rivieren ligt voor pampus omdat ze zichzelf de afgelopen dagen van hun beste kant hebben laten zien: volgeschminkt, in de olie, hossend en met een idioom dat niet veel verder reikt dan ‘la, la, la’.
Door de roots van mijn vriend Kees was er voor mij dit jaar geen ontkomen aan; en tot groot genoegen, mag ik wel zeggen. Maar naast het feit dat ik mij vandaag moet ontdoen van schmink en alcohol, moet ik die zachte ‘g’ ook weer van me af zien te schudden. Kees moest zichzelf de afgelopen dagen meermalen in zijn arm knijpen om te ontdekken of wat hij zag werkelijkheid was: zijn in ’s-Gravenhage geboren vriendinnetje die iedere Oeteldonker driftig en met een opschuddende kin aansprak met de vraag: “ Heuj! Hedde gij nog un pilske voar me?!?”
Als het gaat om gedragingen en gebruiken van de mensen om mij heen, lijk ik wel een kopieermachine. Of het nou gaat om een stopwoord (‘Hunk?’ van Pep), een tik (het tufgebaartje als iets me niet aanstaat van Let) of een gedraging (het obscene heupwieg-dansje van Emma) Binnen no time ben ik een wandelende replica. Het scheelde weinig of deze vega had afgelopen weekend het traditionele worstenbrood met spek van ons schoonmoeders naar binnen gewerkt. Niet zo gek dus dat de bijnaam ‘Keemeleon’ mij ooit is toebedeeld.
Ik las dat de meningen over het doel van de kleurverandering van een kameleon uiteen lopen. Het zou kunnen gaan om een camouflagemanier of om een aanvalsstrategie. Een kameleon is dus òf een angsthaas òf een vechtersbaas. Ik weet ik niet of ik dan nog zo blij ben met dat stempel.
Toen ik stage liep bij restaurant de Librije maakte ik kennis met de combinatie rauwe bloemkool, gerookte amandelen en kerrie. Toen dacht ik al: dit ga ik kopiëren. Hier dus, onder het motto ‘beter goed gejat, dan slecht verzonnen’, een recept met die combinatie.
Bloemkool-quinoa-salade

Kook de quinoa in water en het blokje bouillon zo lang als staat vermeld op de verpakking. Hak in een keukenmachine de bloemkool fijn.
Laat de rozijnen wellen in lauwwarm water.
Wanneer de quinoa klaar is gooi je alles bij elkaar; husselen en dan op smaak brengen met gemalen peper. (geen zout want de amandelen zijn erg zout)
Alaaf! Oh, nee: doei!
Tip: de granaatappel kun je het best onder water pellen. Zo drijven de velletjes naar boven en de pitjes zakken naar de bodem.



Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *