‘ze’ enkelfout? – (inburgeringsburgers)

‘ze’ enkelfout? – (inburgeringsburgers)

“Mag ik pinnen?” vroeg ik aan de bakker terwijl ik mijn pinpas al door het apparaat sjorde. En toen de twee piepjes van voldaan klonken liep ik de winkel uit “Houdoe!”

Ik zei het echt. H.O.U.D.O.E.
Oplettende lezers weten dat ik alweer bijna een jaar mijn toevlucht heb genomen naar het Brabantse land en zoals je ziet begin ik dus al aardig te acclimatiseren. Nou vond ik bier, carnaval en eten altijd al leuk, dus dat scheelt.
Toch zijn er dingen die deze bovenrivierse minder makkelijk adopteert. En dan heb ik het nu even niet over worstenbrood en bloedworst, maar over ‘ze’ als persoonlijke verwijzing.
Voorbeeld. Ik heb een baby. Die ligt te slapen. Mijn schoonmoeder haalt haar uit bedje en zegt: “ik heb ‘ze’ er even uit gehaald.” Van de weeromstuit kijk ik over haar schouder omdat ik verwacht een hele stoet Kaatjes uit de slaapkamer terug te zien keren, tot ik toch maar 1 vrolijk trappelend meiske op haar arm zie zitten. Error: zij had het toch over ‘ze’?
En dan noem ik nu mijn schoonmama, maar de hele familie, bakker en huisarts doen er hier vrolijk aan mee. Ik vind het zo raar klinken; iedere keer als ik het hoor wil ik vragen: “even voor de goede orde, wie bedoel je nu precies allemaal?” Want wat zeggen ze dan als ze wél 14 kinderen uit bed moeten halen?
Klein rondje Google leert me dat ‘haar’ gebruikt wordt in de Nederlandse standaardtaal en dat ‘ze’ standaardtaal in België is. Tjeetje, wat exotisch! Ik vond Brabant al een hele stap na Amsterdam, maar dat ik me ook nog eens grijs taalgebied begeef, voelt een beetje alsof ik permanent met vakantie ben. Ik realiseer me nu ook dat ik voor de lokale bevolking dus een soort buitenlander, of beter: buitenprovinier, ben. Maar goed, dat hadden ze met die noordelijke ‘g’ van mij hoogstwaarschijnlijk ook al wel in de smiezen.
Ik vind het tijdens de vakantie altijd leuk om mee te doen met de lokale gebruiken, en de houdoe-gebeurtenis zal niet eenmalig blijven, maar of die ‘ze’ er bij mij ooit ingebakken raakt, betwijfel ik. Stukje persoonlijke linguïstische esthetische voorkeur ofzoietsss..
Ook de zuidelijke mate van vleesconsumptie laat ik liever aan mij passeren. Maar in het kader van mijn inburgering maak ik een burger die niet te versmaden is en waarbij je het vlees niet zult missen.

Recept

Zwarte bonenburger
Hoofdgerecht/ lunch/ snack, 30 min., 4p.

– Hak de knoflook en ui fijn.
– Bak het aan in een koekenpan met een klont boter of olie en voeg de komijn- en paprikapoeder toe.
– Spoel de zwarte bonen af en gooi ze in de keukenmachine.
– Voeg het ui-mengsel toe en blend kort; het moet grof blijven.
– Na het blenden doe je de paneermeel/ panco erbij. Houd een klein beetje over .
– Vorm 4 burgers en rol ze ten slotte nog een keer door het paneermeel/ panco.
– Terwijl je in de koekenpan met boter/ olie de burgers aanbakt tot ze een korstje hebben, maak je de salsa: snij tomaat, bosui, rode peper en koriander fijn en meng met limoensap, zout, peper.
– Snij de avocado in plakjes.
– Meng in een kommetje de mayo/ kwark met harissa (Tunesische rode saus) of sambal.
– Eventueel kun je de binnenkant van de broodjes nog even roosteren in de koekenpan nar de burgers.
– Burger bouwen en genieten maar!

Boodschappenlijstje



Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.