Neeloers – (jaloersmakend lekkere honingaubergine)

Neeloers – (jaloersmakend lekkere honingaubergine)

Mijn dochter wordt later de nieuwe Linda de Mol. Of een topkok. Of een bestseller schrijfster.
Ik moet zeggen: mijn dochter wordt dat later wel. Ja, want mij is het niet gelukt, dus ik moet toch ergens mijn persoonlijke frustratie op botvieren? Als ik de kindertalentenjachten die ik op de buis voorbij zie komen mag geloven is dat heel normaal. Zo’n moeder die met iedere spier uit haar lichaam meeplaybacked met haar 5 jaar oude optredende dochter “Ja, haar grote droom komt uit: ze heeft dit aaaltijd al gewild!” Altijd? Ze bestaat nog maar net en ze kan nog korter praten! Hier moet sprake zijn van een misverstand. Als je het mij vraagt een gevalletje ja-loers.
De opkomst van de kindermissverkiezingen in Nederland is hier ook een voorbeeld van. (Als je toe bent aan een potje walgen, neem dan vooral even een kijkje op de website http://kindermissverkiezingnederland.jouwweb.nl/ ) Zeggen die kinderen met hun volle verstand “ja” tegen een hele dag pootjes geven met een vol geplamuurde kop, een vastgelijmde prodentlach, een plastic poppenjurk en witte lak stappers?
Pff, dat je zulke gevoelens naar je kind toe hebt vind ik onbegrijpelijk, ik beschouw mezelf gelukkig als een nee-loerzig type. Ja, ok. Jaloezie naar dat mormel is me ook weer niet helemaal vreemd. Bijvoorbeeld als ik samen met haar in de spiegel kijk. Sjezus: wat een smetteloos, giga-glad, perzikzacht huidje! Als ik zonder haar mezelf bekijk, valt het, afhankelijk van de spiegel, lichtinval, moment op de dag, bui en seizoen nog wel mee met mijn hoofd, maar zodra zij het spiegelbeeld binnensluipt zijn de rapen gaar. En iedere keer als ik haar op klaarlichte dag naar bed breng vertoon ik toch ook we wat jaloeziekig gedrag. Potjandrie, wat zou ik ook graag in een frisgewassen slaapzakje, onder begeleiding van een poezelig kinderdeuntje even een uiltje knappen, poehee.
Er is een maar! De jaloezie is heel af en toe ook wederzijds. Zoals laatst toen ik dit maaltje voor mijn neus zette: helemaal voor mij alleen. Want ja, honing was tot haar eerste verjaardag (vandaag!) een no go area.

Recept

Honingkerrie aubergine
Bijgerecht, 1 uur (+ oventijd), 4p.

– Verwarm de oven voor op 180 graden
– Snij de aubergines in 4 dikke plakken en leg in een ingevette ovenschaal
– Maak een sausje van: citroensap, honing, olijfolie, peper, zout, kerrie-, chili- en knoflookpoeder. Roer goed door.
– Smeer de bovenkanten van de aubergines in met de helft van het mengsel.
– Zet de schaal in de oven voor 10 minuten.
– Giet dan de rest van het mengsel erover en verlaag de oventemperatuur naar 160 graden.
– Bak het nu af tot gaar en mooi bruin: ongeveer 45 minuten.

Boodschappenlijst



Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.