Mamaholic – (maak moes!)

Mamaholic – (maak moes!)

Ik heb een nieuwe baan. Nou ja, nieuw: ik ben nu een jaar veranderd van functie. Het is iets volkomen nieuws, een heuse carrièreswitch. Ik heb mijn oude branche vaarwel gezegd en ben volkomen bleu, zonder vooropleiding, diploma, kruiwagen, traineeship of sollicitatieprocedure op deze job gezet. Sindsdien kan ik het volgende ambt op mijn visitekaartje laten printen: ‘moeder’.
Nu ik het een jaartje aangezien heb, probeer ik langzaamaan mijn loopbaanperspectief in kaart te brengen. Want een eenvoudig doch confronterend rekensommetje leert me dat ik een werkweek maak van 7 x 10 uur: inclusief mijn oude functie die ik nog op 2 dagen bekleed en exclusief slaapjes. Ik werk ook in de weekenden en op zon- en feestdagen. Op die dagen merk ik dat de intellectuele uitdaging toch wat magertjes is als ik voor de 37e keer een blokkentoren opstapel en daarnaast vind ik mijn bazin toch wat wispelturig: dan slapen we maar een half uur, dan janken we gewoon even de hele dag, dan eten we niet en dan poepen we alles onder: net na een grondige badbeurt.
Als de secundaire voorwaarden dan nog een beetje gunstig zijn, kun je wel wat hebben zou je zeggen. Maar ook dat valt tegen: geen kinderwagen van de zaak, mijn mobiel wordt telkens uit m’n handen getrokken, geen vakantiedagen en geen 13e maand. Op mijn bankrekening kom ik weinig waardering tegen en op feestjes hoef je al helemaal niet te rekenen op een jubelreactie als je over je luierleven vertelt. Nu maar hopen dat ik later als kreupel omaatje zal worden verzorgd bij wijze van pensioen, want daarover staat ook niets in mijn cao vermeld. Over oma gesproken: zal dat mijn enige zicht op promotie zijn?
Hmm.. Waarom heb ik eigenlijk een baan die zo veel uur vergt, zo slecht betaalt en waar ik zo weinig waardering voor krijg? Iedere keer als ik op het punt sta het telefoonnummer in te toetsen van een willekeurige recruiter om er een omscholing tegenaan te gooien, kijk ik over de rand van dat bedje: ik smelt. Nog harder dan de noord- én de zuidpool bij elkaar. Wat een allerliefst toetje. Jaja, cliché Overflakkee; maar hier doe ik het allemaal voor! Met liefde.
In zo’n druk bestaan heb je behoefte aan snel comfortfood, zoals deze pot appelmoes. Door je ontbijt, als tussendoortje, als voer voor je kleintje (want: zonder suiker!) of lauwwarm als toetje met een bol vanille-ijs. En in een weckpot blijft ‘ie wel een week goed.

Recept

Appelenpap
Ontbijt/ snack/ toetje, 15 min., een grote pot.

– Gebruik gerust de appels van de schaal die al iets ouder zijn. Soort maakt ook niet veel uit, mijn favoriet is Elstar. Ik gebruik voor 1 weckpot 5/ 6 appels.
– Schil de appels, ontdoe ze van hun klokhuis en snij ze in stukjes.
– Gooi de stukjes in een pannetje.
– Giet er een laag water bij: ongeveer 5 cm.
– Voeg toe wat jij lekker vindt: vanillestokje/ 1 tl kaneel/ stukje gember/ grote hand rozijnen/ citroenrasp of sap.
– Breng het water, met een deksel op de pan, aan de kook op hoog vuur.
– Draai het vuur laag en laat een kwartiertje doorkoken.
– Haal de deksel van de pan. Als het nog te vochtig is, laat het dan nog even inkoken tot de gewenste dikte.
– Ik vind zoetstof niet nodig, maar als je wil kan er natuurlijk honing of suiker door.



Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *