Ik moet even mijn ei kwijt…

Sinds een jaar of twee ben ik verslingerd geraakt aan een ei. Niet aan het ei op zich: dat was ik al zo lang ik kon eten, want hé: wat is er nou mooier dan het ei? Hartig, zoet, stijf of romig. Ze kan het allemaal. Daar zijn we het dus over uit.

Sinds twee jaar ben ik fan het OERei. Dat is een ei dat is gelegd door een kip die is gevoed met haar OERdieet: granen, zaden én levende insecten. Dat is te gek omdat die kip daar razend enthousiast van wordt, zodanig dat ze geen tijd heft voor verenpikken bij buurvrouw kip en dus haar snavel niet gekapt hoeft te worden. Maar het is ook te gek omdat die insecten die de kip op haar menu geserveerd krijgt worden grootgebracht op fruit- en groenteresten die we anders weg zouden gooien. Dat maakt het OERei een diervriendelijk en duurzaam ei.
Maar het is ook gewoon lekker. En dat is zo omdat ik er inmiddels heul veel verorberd heb, dus dan is het zo.
En oh ja, het is ook nog een beetje te gek omdat mijn grote liefde Kees het bedrijf dat de insecten op grote schaal kweekt, Protix, heeft opgericht met als doel de planeet een beetje beter mooier te maken. Love it.

Naast schrijven over eten op deze blog, ben ik inmiddels werkzaam als brand manager bij Protix.